HOMEΠΡΟΦΙΛSORBETΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΣΕΛΙΔΑΣ

SORBET

Οδηγός Κάβας Οδηγός Διασκέδασης Αρχείο Τευχών

IMPORT GR

Άρθρα Πρόσωπα Συνταγές Αρχείο Τευχών

IMPORT DE

Artikel Interviews Rezepte ---

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

politispress.gr ---

Πρόσωπα: Ιωάννης Γκλαβάκης

Συνέντευξη: Κατερίνα Νικολακούλη

Ιωάννης ΓκλαβάκηςΟ Έλληνας βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας για τέσσερα συναπτά έτη, Ιωάννης Γκλαβάκης, ως γνήσιος Μακεδόνας με καταγωγή από την Πιπεριά Πέλλας, δε ρίχνει νερό -ούτε ζάχαρη- στο κρασί του, γιατί έχει εμπιστοσύνη στο ευλογημένο κλίμα της χώρας του και γνωρίζει ότι η αυθεντικότητα είναι προνόμιο των ελληνικών προϊόντων.

Κληρονόμησε από τον πατέρα του την τέχνη της απόσταξης κι αφού συνέχισε την παράδοση παράγοντας κι αυτός με τη σειρά του λίγο και καλό τσίπουρο για φίλους και γνωστούς, κέρδισε στην Ευρώπη τον αγώνα της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης του τσίπουρου. Από τα έδρανα της ευρωβουλής “πολεμάει” καθημερινά για θέματα που αφορούν τους Έλληνες παραγωγούς αγροτικών και αλιευτικών προϊόντων. Εξασφαλίζει κονδύλια για να τους ενισχύσει και διοργανώνει εκδηλώσεις προώθησης των ελληνικών γεύσεων και των τοπικών προϊόντων. Όλα αυτά σε μια κοινή συνισταμένη, την ελληνική καταγωγή του και την πίστη του στο προσοδοφόρα ελληνική γη.

Λίγο πριν το τέλος του 2007, ψηφίστηκε δυστυχώς από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η προσθήκη ζάχαρης στο κρασί, αλλά κερδίσαμε την επιδότηση του μούστου. Ηττημένη ή όχι η Ελλάδα τελικά;
Ηττημένη δεν είναι η Ελλάδα. Ηττημένη είναι η Ε.Ε. η οποία συμβιβάστηκε με τις νέες οινολογικές πρακτικές, γεγονός που ίσως σημάνει υποβάθμιση των ευρωπαϊκών κρασιών τα επόμενα χρόνια. Όλοι γνωρίζουμε ότι σήμερα τα ευρωπαϊκά κρασιά είναι τα καλύτερα στον κόσμο. Ειδικότερα τα ελληνικά κρασιά έχουν κάνει σημαντικά βήματα προόδου και σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς γευσιγνωσίας έχουν αποσπάσει πρώτα βραβεία. Αναμφίβολα η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη όσο τηρεί τις παραδόσεις και πρωτοστατεί στα θέματα ποιότητας, θα έχει το προβάδισμα στην προτίμηση του κοινού παγκοσμίως. Γι’ αυτό υποστηρίξαμε την προσθήκη μούστου. Για εμάς τους Έλληνες και τους μεσογειακούς λαούς γενικότερα, η επιδότηση της προσθήκης μούστου ήταν αναμφίβολα μια επιτυχία. Διότι είναι ένας τρόπος για να πείσουμε τους βορειοευρωπαίους που δεν έχουν τον ήλιο της Μεσογείου, να χρησιμοποιούν μούστο αντί για ζάχαρη προκειμένου να διορθώνουν τα δικά τους κρασιά.

Πόσο ευχαριστημένοι ή όχι θα πρέπει να είναι οι Έλληνες οινοπαραγωγοί από αυτή την εξέλιξη;
Οι Έλληνες οινοπαραγωγοί, που τις τελευταίες δεκαετίες έχουν κάνει εξαιρετική πρόοδο, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα αν θέτουν ως στόχο να παράγουν κρασί ποιότητας. Σε αυτό τους βοηθάει το ευλογημένο κλίμα της χώρας μας. Σίγουρα δεν είμαστε ευχαριστημένοι που οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί μας συμβιβάστηκαν. Αρκεί εμείς να μην τους ακολουθήσουμε στην πορεία που πήραν.

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα πλεονεκτήματα του ελληνικού κρασιού σε σύγκριση με των υπολοίπων χωρών; Πόσο υπέρ μας είναι η αναθεωρημένη πλέον Κοινή Οργάνωση Αγοράς για το Κρασί;
Το ελληνικό κρασί είναι προϊόν σταφυλής. Πολλά κρασιά των χωρών της κεντρικής Ευρώπης θα είναι πλέον προϊόντα σταφυλής και ζάχαρης. Για το λόγο αυτό και για να επιτύχουμε την έντιμη πληροφόρηση του καταναλωτή ζήτησα κατ’ επανάληψη να αναγράφεται η χρήση ζάχαρης στην ετικέτα του μπουκαλιού και μάλιστα σε ποια περιεκτικότητα είναι. Η Κοινή Οργάνωση Αγοράς για το Κρασί προσφέρει δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης του κλάδου. Εάν εμείς κρατήσουμε την ποιότητα των κρασιών μας, τις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής και δεν υποκύψουμε στις νέες, αμφίβολες οινολογικές πρακτικές, μάλλον θα ωφεληθούμε.

Πόσο δύσκολος ήταν ο αγώνας της αναγνώρισης ως προϊόν ΠΟΠ του τσίπουρου;
Η προσπάθεια αναγνώρισης του τσίπουρου (της τσικουδιάς για την περιοχή της Κρήτης) ήταν ένας αγώνας όμορφος, διότι το δίκιο ήταν με το μέρος μας.
Το τσίπουρο παράχθηκε για πρώτη φορά πριν από 1000 χρόνια, από καλόγερους του Αγίου Όρους και διαδόθηκε σε όλη την τότε Βυζαντινή Αυτοκρατορία, παίρνοντας διάφορα ονόματα στους διάφορους τόπους. Έτσι, στην Τουρκία ονομάστηκε «ρακί», στην Ιταλία «γκράπα», στη Κύπρο «ζιβανία», στη Κρήτη «τσικουδιά» και στη Μακε-δονία και την υπόλοιπη Ελλάδα «τσίπουρο». Οι Ευρωπαίοι, που έχουν ευαισθησία σε θέματα παράδοσης και παρα-δοσιακών προϊόντων, κατάλαβαν ότι το τσίπουρο κρύβει μια τέτοια ιστορία κι έτσι ο αγώνας για την αναγνώριση έγινε πιο εύκο-λος για εμάς. Προσωπικά, μπορεί για λόγους ευαισθησίας και οικογε-νειακής παράδοσης να έχω αγάπη για το τσίπουρο, αλλά η προσπάθεια ήταν εθνική και στηρίχτηκε από όλους τους Έλληνες συναδέλφους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Πως πήγε φέτος η δική σας παραγωγή;
Ο πατέρας μου, από το 1929 ήταν ο μοναδικός «καζανάς» που έβραζε τσίπουρο στο χωριό. Εγώ απλώς συνεχίζω την παράδοση, παράγω περίπου 700 μπουκάλια τσίπουρο το χρόνο, τα οποία μοιράζω σε φίλους στη μνήμη του πατέρα μου. Φυσικά ακολουθώ πάντα τους κανόνες της παράδοσής μας, ώστε να παράγω αυτό το εξαίρετο ελληνικό προϊόν που έχει τη δυνατότητα να αναδειχθεί σε όλη την Ευρώπη και ίσως στον κόσμο.

Το τσιπουράκι είναι μια καλή αφορμή να συνευρεθούν φίλοι και αγαπημένα πρόσωπα;
Το τσίπουρο είναι πράγματι μια πολύ καλή αφορμή να συναντηθούν φίλοι, αλλά και μια πολύ καλή αιτία για να γίνουν οι άνθρωποι φίλοι. Το τσίπουρο σε πολύ μικρές ποσότητες κάνει καλό στην υγεία του ανθρώπου. Βοηθάει στη χαλάρωση, την ηρεμία και παροτρύνει τους ανθρώπους για πιο φιλικές σχέσεις. Θέλει όμως προσοχή, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περιέχει πολύ οινόπνευμα και η μεγάλη κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε αλκοολισμό.

Σε ποια προϊόντα πρέπει να στραφούν οι Έλληνες παραγωγοί και κατ’ επέκταση οι βιομηχανίες ώστε να διασφαλίσουν ένα ικανοποιητικό εισόδημα για το μέλλον και μια μεγαλύτερη εξαγωγική δραστηριότητα;
Στην Ελλάδα έχουμε θαυμάσιο κλίμα και καλά εδάφη. Όμως ο γεωργικός κλήρος είναι πολύ μικρός και δύσκολα θα γίνει ανταγωνιστικός. Μια στροφή της γεωργίας μας προς καλλιέργειες όπως η δενδροκομία, η ανθοκομία και η λαχανοκομία, μπορεί να διασφαλίσει ένα ικανοποιητικό εισόδημα για το μέλλον και ίσως μια μεγαλύτερη εξαγωγική δραστηριότητα. Επίσης στη χώρα μας, έχουμε πλούσια παραδοσιακά προϊόντα που αν τα αναδείξουμε, προστατεύοντας την ποιότητα τους, η Ελλάδα θα βγει ωφελημένη. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα στην περίπτωση αυτή είναι η φέτα και το τσίπουρο.

Ουτοπία ή πραγματικότητα το να συνεχίζουμε ως χώρα να προσπαθούμε να προβάλουμε την ελληνική διατροφή στην ευρωπαϊκή αγορά;
Τα τελευταία 50 χρόνια είχαμε μια μεγάλη στροφή όλων σχεδόν των ευρωπαϊκών χωρών προς το λεγόμενο αγγλοσαξονικό πρότυπο διατροφής. Αυτό περιλαμβάνει πολλά κρέατα και λιπαρές τροφές, με συνέπεια την μεγάλη έξαρση τριών κυρίως ασθενειών του σύγχρονου κόσμου, δηλαδή των καρδιοπαθειών, του καρκίνου και των εγκεφαλικών. Ήδη η επιστημονική κοινότητα, τρομοκρατημένη από το γεγονός αυτό, παροτρύνει τον κόσμο να στραφεί προς ένα πιο υγιεινό πρότυπο διατροφής, όπως είναι ο ελληνικός – μεσογειακός τρόπος διατροφής, που περιλαμβάνει πολλά φρούτα και λαχανικά, αρκετά όσπρια και ζυμαρικά, λίγα ψάρια και πουλερικά, ελάχιστα κρέατα και ένα ποτηράκι τσίπουρο ή κρασί την ημέρα. Είναι αξιέπαινη η προσπάθεια που καταβάλουν ορισμένοι άνθρωποι όπως και εσείς με το περιοδικό σας, ώστε όχι μόνο οι ευρωπαίοι αλλά και εμείς οι Έλληνες να επιστρέψουμε στην ελληνική διατροφή.

Τι απαντάτε στους Έλληνες του εξωτερικού που δραστηριοποιούνται στο χώρο της γαστρονομίας, των τροφίμων-ποτών και μιλούνε για έλλειψη αρωγής από την ελληνική κυβερνητική πολιτική;
Αξίζουν συγχαρητήρια στους Έλληνες του εξωτερικού που έχουν δημιουργήσει ελληνικά εστιατόρια, προβάλλοντας την ελληνική διατροφή. Οι προσπάθειες αυτές πρέπει σίγουρα να ενισχυθούν, αλλά παράλληλα θα πρέπει να γίνεται έλεγχος στην ποιότητα και γνησιότητα των προϊόντων που προσφέρουν. Ας μιμηθούμε τους Ιταλούς που κατάφεραν να κατακτήσουν τον κόσμο με την κουζίνα τους, χωρίς να ξεχνάμε βέβαια ότι η ελληνική κουζίνα είναι πολύ καλύτερη. Πάντως και η πολιτεία έχει κάνει κατά καιρούς δυναμικές διαφημιστικές «καμπάνιες» που έχουν σαν στόχο να προωθήσουν την ελληνική γαστρονομία παράλληλα με τον πολιτισμό μας, ως ενιαίο σύνολο.

Πως αξιολογείτε τη δράση ιδιωτικών φορέων, όπως αυτή του περιοδικού Import, που δραστη-ριοποιούνται στη προώθηση των ελληνικών προϊόντων, τροφίμων και ποτών, με εκδόσεις και διοργάνωση εκδηλώσεων;
Μόνο επαινετικά λόγια έχω να εκφράσω προς τη δράση ιδιωτικών φορέων, όπως το περιοδικό Import, που δραστηριοποιούνται στην προώθηση των ελληνικών προϊόντων. Οι δράσεις αυτές πρέπει να ενισχυθούν, να ενθαρρυνθούν και ίσως να συνδυ-αστούν με άλλα στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού, όπως η αρχαία ελληνική φιλοσοφία, η ελληνική κουλτούρα, τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις μας.

Υπάρχει κάποια σχετική οικονομική δράση από την Ε.Ε. που να ενισχύει τέτοιες προσπάθειες;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμπεριλάβει κάποια προγράμματα προώθησης και διαφήμισης ορισμένων γεωργικών προϊόντων, όπως για παράδειγμα για το ελαιόλαδο, το κρασί και παλαιότερα για τα γαλακτοκομικά προϊόντα, μέσα στο πλαίσιο των κοινών οργανώσεων αγορών. Επίσης έχει υιοθετήσει τους κανονισμούς για την αναγνώριση των προϊόντων ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ), βάσει των οποίων κατοχυρώθηκαν ως ελληνικά η φέτα, το τσίπουρο και πολλά άλλα προϊόντα, θα ακολουθήσει το πρόγραμμα της δωρεάν διανομής φρούτων στα σχολεία. Πιστεύουμε ότι ποτέ δεν είναι αρκετά. Άλλωστε τέτοιου είδους προσπάθειες μπορούν και πρέπει να ενισχύονται και από την Ελλάδα.

Ποιο θέμα βρίσκεται στο στόχαστρο διεκδίκησης της Ε.Ε. για φέτος;
Είναι εθνική ανάγκη να αναδείξουμε τα θετικά στοιχεία της χώρας μας στην ΕΕ.

Ήδη τα προηγούμενα χρόνια διοργάνωσα δύο εκδηλώσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την προβολή των ελληνικών γεύσεων, αλλά και των τοπικών προϊόντων της χώρας μας. Επειδή είχαν μεγάλη απήχηση σκέπτομαι να επιδιώξω και άλλες αντίστοιχες εκδηλώσεις, ενώ είμαι ανοιχτός σε σχετικές προτάσεις ενδιαφερομένων φορέων.

Ιωάννης Γκλαβάκης


Copyright NewLine all rights reserved - Powered by fractal.gr